Personen in oude foto's

Personen
Personen

1. foto uit periode: 1874 - 1955
Anton Pieter Joseph Mols, (Sittard, 11 juli 1874 – Sittard, 15 september 1955) was een karakteristiek straattype uit Sittard, hij werd/wordt ook wel de stadsprofeet genoemd.

Zefke was de tweede zoon uit het gezin van Peter Joseph Mols en Maria van de Velde, dat gezegend was met 8 kinderen. Beide ouders storven erg jong toen Joseph pas 11 jaar was. De familie Mols stamde uit een geslacht met marskramers, een beroep dat alleen in de winter werd uitgeoefend. In de zomer trok ’t hele gezin naar Duitsland om in de steenfabrieken te werken. Met zijn tweede moeder, Maria Schumans, waarmee zijn vader november 1880 trouwde, had Zefke een slechte relatie en om haar te ontlopen zocht verbracht hij veel tijd bij de familie van zijn vriend Martin Marx.

Op zijn 15de kreeg hij, samen met Martin Marx en Pit Verhagen, een andere vriend, werk als leerling-sigarenmaker bij Arnolds in Wehr. Vanaf 1907 reisde hij voor dat bedrijf door Duitsland met sigaren monsters om verkooporders binnen te halen. Toen hij in 1908 in Karlsruhe was en daar bij feestelijkheden een man vermoord werd, werd Zefke als verdachte opgepakt en eindeloos verhoord. Uiteindelijk werd hij zonder bewijs veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. In 1914 werd hij vrijgelaten toen de echte moordenaar zich melde. Toen de moordenaar werd opgeroepen voor militaire dienst vanwege de eerste wereld oorlog, bedacht hij zich en ging liever naar de gevangenis dan op het slagveld te sterven. Zefke was na zijn vrijlating zo aangeslagen dat hij een zwerversbestaan ging leiden. Hij deed wat werkjes bij boeren in ruil voor eten en onderdak. Za zwierf hij door Frankrijk tot hij in 1924 weer in Limburg terecht kwam en een tijdje in Vlodrop verbleef. In 1925 werd hij opgepakt voor landloperij en kwam in een werkkamp voor bedelaars en zwervers in het Drenthse Veenhuizen terecht.

In 1928 kwam hij weer in Sittard terecht en later vond hij onderdak bij zijn vroegere vriend Martin Marx, waar hij in de schuur op de hoek van de Walstraat een vaste stek vond. Toen Marx ging verhuizen naar de Paardestraat, verhuisde Zefke gewoon mee. Van de gemeente werd gedoogd dat hij in de schuur aan de Paardestraat mocht blijven en er werd zelfs schriftelijk door de gemeente secretaris vastgelegd dat hij tot aan zijn dood en ook na het eventueel overlijden van Martin Marx, over de schuur mocht blijven beschikken. Van de buurtbewoners kreeg hij dagelijks eten en drinken en maatschappelijk werk zorgde ervoor dat de familie Marx regelmatig van de nodige middelen werd voorzien om Zefke te verzorgen, zoals kleding, ondergoed en schoenen. In 1947 kreeg de familie Marx de gemeente zover om elektrisch licht in de schuur aan te leggen, tot volle tevredenheid van Zefke.

Kontak met zijn omgeving had hij nauwelijks en hij was ook niet erg spraakzaam. Hij praatte alleen maar met mensen die hij in vertrouwen kon nemen. Overdag liep hij meestall wat door Sittard en veel mensen en middenstanders stopte hem dan vanalles toe zoals sigaren, worstjes of andere etenswaren. Ook nam hij dikwijls medailles aan van mensen en die droeg hij dan op zijn kleding. Uiteindelijk werd hij een vaste verschijning in de Sittardse binnenstad en Zef was dan ook iemand van Sittard. Hij straalde iets uit en hij dwong om de een of andere reden veel respect af bij de bevolking. Slapen deed hij aan de wal, op een plek die bekend stond als de Sjiefbaan, aan de voet van een oude kastanjeboom onder de vrije hemel, en wassen deed hij zich bij de oude waterpomp op de markt.

Toen Zefke Mols in september 1955 dood werd gevonden, hij was op 81-jarige leeftijd in zijn slaap gestorven, ging er een schok door Sittard. Bij zijn begrafenis werd hij begeleid door een lange stoet van de dodenkapel van het ziekenhuis naar de grote kerk. Zefke had na zijn 65ste nooit AOW opgehaald, maar de gemeente had het geld opgespaard. Zo is Zefke van zijn eigen geld vorstelijk begraven.


Personen
Personen

2. foto uit periode: 1916 - 2000
Antoine Gerard Theodore (Toon) Hermans (Sittard, 17 december 1916 — Nieuwegein, 22 april 2000), cabaretier, schrijver & schilder. In Sittard bekend om zijn revues, landelijk vermaard om zijn one-man shows o.a. in Carré. In 1984 geëerd tot ereburger van Sittard.


Personen
Personen

3. foto uit periode: 1928 - 1955
Joseph Antonius Gertrud (Jo) Erens (Sittard, 24 februari 1928 — Amersfoort, 21 januari 1955). Hij hield al jong van zingen en meldde zich aan als lid van het Sittards Mannenkoor en het kerkelijk zangkoor St. Cecilia. In 1953 was hij van de partij bij een grote TV-Show ten bate van het Anjerfonds. Dat was zijn eerste TV optreden. In 1954 begon hij aan het Amsterdams Conservatorium een studie teneinde zich te scholen in opera en klassieke muziek. Toch werd hij vooral geliefd vanwege zijn zang als Limburgs troubadour. Hij schreef zijn liedjes helemaal zelf, waarvan "Limburg allein" en "Limburg mie landj" de bekendste zijn.
In Sittard is een plantsoen naar hem vernoemd en in het midden daarvan staat sinds 1981 een standbeeld van deze limburgse held.


Personen
Personen

4. foto uit periode: 1928-2008
Frits Rademacher (Sittard, 9 mei 1928 - Sittard, 16 augustus 2008) was een Sittardse musicus. Hij begon zijn muzikale carrière op zesjarige leeftijd bij het knapenkoor in de Grote kerk in Sittard. Later werd hij lid van het Sittards Gemengd Koor waar hij zijn grote liefde Mia uit Doenrade leerde kennen. Grote bekendheid in Limburg kreeg de voormalige gemeente ambenaar met zijn liedjes in Limburgs dialect. Loeënde Klokke en 't Huikske zijn Limburgse liedjes die vrijwel iedere Limburger kent. In 1955 werden ook zijn eerste platen opgenomen. Van de nummers 't Huikske en Loeënde Klokke werden meer dan 130.000 exemplaren verkocht. Samen met Sjef Diederen was Rademacher een van de pioniers op het gebied van de streektaalmuziek in Limburg.
Op zaterdag 16 augustus 2008 overleed hij in het ziekenhuis van Sittard op 80-jarige leeftijd. Op donderdag 21 augustus werd in de grote kerk van Sittard de uitvaartdienst gehouden. Zijn geliefde gitaar (met linten) had een prominente plek bij de kist.